Ik werkte meer dan twintig jaar in de sociale sector.
Met mensen in allerlei levensfases,

met uiteenlopende verhalen, vragen en kwetsbaarheden.

​

Ik leef zelf met autisme.
Dat maakt dat ik anders kijk,
met oog voor detail en gevoeligheid

voor wat vaak onopgemerkt blijft.

Fotografie werd daarin een rustpunt en een metgezel.
Een manier om te vertragen,
om te kijken zonder te moeten.

Door de jaren heen leerde ik mezelf kennen via dat kijken.

Gaandeweg werd één ding steeds duidelijker:
verandering ontstaat door bewustzijn
en bewustzijn groeit waar het tempo vertraagt.

Die manier van kijken, gevormd door leven, werk en fotografie, 
wil ik vandaag doorgeven in Zien & Zijn.

Zodat ook anderen mogen ervaren
wat het betekent om anders te kijken
en zo dichter bij zichzelf te komen.

​

Zien & Zijn is geen methode.
Het is een uitnodiging.